काठमाडौं । समाजको विकासक्रम र मानव सभ्यताको इतिहासलाई फर्केर हेर्ने हो भने एउटा शाश्वत सत्य फेला पर्छ, मानिस ढुङ्गाको स्थिर मूर्ति होइन, ऊ त नदीको जल प्रवाह जस्तै निरन्तर परिवर्तनशील छ।

कुनै समयको धुमिल विगत वा असहज पृष्ठभूमिले व्यक्तिको सम्पूर्ण भविष्यको ढोका सधैँका लागि बन्द गरिदिनु न्यायोचित हुँदैन। यही दार्शनिक र व्यावहारिक पक्षको आलोकमा अहिले गोरखा–२ बाट नेकपा (एमाले) को उम्मेदवारी चर्चासँगै मिलन गुरुङ, अर्थात् चक्रे मिलनको व्यक्तित्वले नयाँ सामाजिक र राजनीतिक आयाम ग्रहण गरेको छ।

इतिहासका पानाहरू पल्टाउँदा हामी देख्छौँ कि, रत्नाकर डाँकुले महर्षि वाल्मीकि बनेर रामायण लेख्न सक्छन् र कठोर काराबास भोगेकाहरू राष्ट्रका गौरव बन्न सक्छन्। परिवर्तन त प्रकृतिको नियम नै हो। चक्रे मिलनको सन्दर्भमा पनि आज समाजले उही पुरानो लेन्सबाट मात्र हेर्नु पूर्वाग्रह हुन सक्छ।

विगतका आरोह-अवरोह र कानुनसँगको टकरावलाई पछाडि छोड्दै उनी अहिले जुन सामाजिक सक्रियता, जनसेवा र राजनीतिक मूलधारको यात्रामा होमिएका छन्, त्यसले उनको व्यक्तित्वमा आएको गहिरो रूपान्तरणलाई नै संकेत गर्छ।

एउटा ठूलो राजनीतिक दलले उनलाई विश्वास गर्नु र जनतामाझ जानका लागि योग्य ठान्नु केवल रणनीतिक कदम मात्र होइन, यो सुधार र पुनर्स्थापनाको सामाजिक सन्देश पनि हो।

पछिल्ला वर्षहरूमा उनको संलग्नता आपराधिक क्षेत्रमा होइन, बरु स्थानीय समस्याको समाधान, सामाजिक सहकार्य र जनताको पीर-मर्कामा देखिएको छ। आम जनमानस र कार्यकर्ता पङ्क्तिमा उनीप्रति बढ्दो लहर र सकारात्मक माहोलले स्पष्ट पार्छ कि, जनताले उनको विगतको गल्तीलाई होइन, वर्तमानको इमानदारी र भविष्यको संकल्पलाई हेर्न थालेका छन्।

मानिस सधैँ विगतको कैदी बन्न सक्दैन; यदि उसले आफूलाई बदल्ने हिम्मत गर्छ भने समाजले पनि उसलाई नयाँ भूमिकामा स्वीकार गर्ने उदारता देखाउनुपर्छ। आजको परिवेशमा चक्रे मिलनको चर्चा केवल एउटा उम्मेदवारको चर्चा मात्र होइन, यो त ‘सुध्रिन चाहनेलाई अवसर दिनुपर्छ’ भन्ने चेतनाको परीक्षा पनि हो।

उनको बढ्दो लोकप्रियता र जनस्तरमा प्राप्त भइरहेको बलियो समर्थनले यो पुष्टि गर्छ कि उनीप्रति समाजको दृष्टिकोण बदलिन थालेको छ। व्यक्तिको सामर्थ्य उसको पुरानो परिचयमा होइन, उसले समाजका लागि गर्न सक्ने नयाँ योगदानमा निहित हुन्छ।